Sytuacja na rynku cukru

W Niemczech oczekiwany jest spadek o 15,0%, w Polsce o 16,2%, z kolei we Francji szacowany spadek ma wynieść 12,8%, a w pozostałych krajach unijnych łącznie 15,7%.

Udział redukcji w Niemczech będzie największy wśród unijnych państw i będzie odpowiadał za blisko 28% całkowitego spadku produkcji. Sytuacja ta wpływa na kształtowanie się cen.

Z doniesień prasowych wynika, że zbiory buraków cukrowych w Niemczech mogą być najniższe od 1990 roku. Głównymi powodami są susza i wysokie temperatury (zwłaszcza w południowej części kraju) oraz ograniczenie areału, a także presja chorób. Ze względu na czynnik pogodowy obecnie trudno jest oszacować skalę spadku. Lipiec br. w Niemczech był miesiącem zwiększonej presji inflacyjnej.

Najsilniej drożały drób, przetwory mleczne, jaja, oleje i właśnie cukier.

Natomiast ceny zbytu cukru białego w UE wykazują tendencję spadkową. W pierwszym półroczu 2026 roku średnia cena zbytu w UE wyniosła 508 EUR/tonę i była niższa o 6,7% wobec średniej z pierwszego półrocza 2025 roku.

Analiza dynamiki zmian cen detalicznych cukru w krajach Unii Europejskiej, wykonana przez ekspertów z Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej – PIB, wskazuje na bardzo duże różnice w ich poziomie w poszczególnych regionach. Średnioroczny spadek cen (sierpień 25-lipiec 26, w relacji do tego samego okresu lat poprzednich) wyniósł w UE 5,2%, przy rozpiętości od -17,0% na Malcie do +6,8% w Słowacji. W tym czasie spadek cen w Polsce wyniósł 15,8%, natomiast skala spadku w Niemczech wyniosła 7%. W punktowym ujęciu zmian cen, tj. lipiec 26/lipiec 25 dynamiki te kształtowały się podobnie w przypadku Polski (spadek o 16,0%), ale dla Niemiec odnotowano już wzrost cen o 4,6%. Ponad 10% spadki cen wystąpiły także w Słowenii, Danii i Litwie.

Polski rynek cukru pozostaje od kilku lat w sytuacji strukturalnej nadwyżki produkcyjnej. Wyrazem tego jest wzrost zapasów. W pierwszym kwartale 2026 roku zapasy cukru w kraju według GUS wyniosły 1566,4 tys. ton i były o 11,7% wyższe w relacji rocznej. Wobec średniej trzyletniej były wyższe o 25,7%, a wobec średniej pięcioletniej o 36,6%. W wartościach bezwzględnych oznacza to, że w ciągu trzech lat poziom zapasów wzrósł o 478,4 tys. ton cukru, a w ciągu pięciu lat o 605,4 tys. ton. Należy zauważyć, że wzrost zapasów nastąpił mimo intensyfikacji eksportu i ograniczenia importu.

Od lat Polska odnotowuje dodatnie saldo wymiany handlowej cukrem. Nadwyżka eksportu nad importem w 2025 roku wyniosła 857,4 tys. ton (na co złożył się wywóz rzędu 961,9 tys. ton i przywóz rzędu 104,5 tys. ton). W okresie I-V 2026 roku sprowadzono do Polski 37,7 tys. ton cukru (mniej o 17,3% w relacji rocznej), wyeksportowano zaś 433,9 tys. ton (mniej o 10,5% r/r). Ze względu na nadwyżkę w handlu zagranicznym cukrem i bardzo niski poziom importu pod względem wolumenu należy przyjąć, że import nie ma wpływu na ceny cukru w kraju.

Podsumowując, prognoza ograniczenia podaży cukru w UE, w tym wśród największych producentów cukru, wskazuje na największy spadek produkcji w Niemczech. W efekcie ceny w tym kraju mogły wzrosnąć. Z kolei w Polsce oczekiwane ograniczenie produkcji, choć znaczne, jest mniejsze od nadwyżki zapasów wobec średniej wieloletniej. W najbliższych miesiącach ceny, w tym ceny w Polsce, będą się kształtowały pod wpływem prognozy światowego deficytu i spadku produkcji w samej UE.

Niezależnie od tego MRiRW informuje, że w związku z pismem Zarządu KRIR resort rolnictwa zwrócił się do Prezesa UOKiK z prośbą o podjęcie działań kontrolnych w celu zbadania czy na krajowym rynku cukru nie dochodzi do stosowania praktyk naruszających zasady uczciwej konkurencji (pismem z 19.08.2026 r., przekazanym do wiadomości KRIR). Do chwili obecnej MRiRW nie otrzymał odpowiedzi w tej sprawie.