Rolnictwo i wieś w Sejmie i Senacie – prace komisji w październiku 2026 r.

We wtorek 6 października 2026 r.   Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt kontynuowała rozpatrzenie obywatelskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt oraz zmianie niektórych innych ustaw (druk nr 700).

Komisja przeprowadziła dyskusję nad propozycjami poprawek do przedmiotowego projektu.

Pani posłanka Małgorzata Tracz przedstawiła propozycje poprawek dotyczących m.in. zmiany i sprecyzowania definicji zwierząt bezpańskich, kolczatek oraz kotów wolno żyjących. Inne propozycje odnosiły się do określenia społecznego obowiązku opieki nad bezpańskimi zwierzętami, w szczególności poprzez wyeliminowanie luki prawnej i jednoznaczne przesądzenie, że świadome zaniechanie przez funkcjonariusza publicznego zapewnienia zwierzęciu wymaganej prawem opieki może stanowić formę znęcania się nad zwierzęciem.

Pan poseł Paweł Suski przedstawił propozycje poprawek mające na celu zdefiniowanie projektowanych rozwiązań obejmujących m.in. zmiany definicji okrucieństwa wobec zwierząt, zasad czasowego odbierania zwierząt, funkcjonowania schronisk, adopcji i kastracji zwierząt.

Pan poseł Jarosław Rzepa przedstawił propozycje poprawek dotyczących kompleksowego uregulowania kwestii gminnych programów opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt, tak aby zapewnić ich skuteczną realizację, a także możliwość zapóźniania się strony społecznej z wykonywaniem tych programów przez gminy.

Pani posłanka Katarzyna Maria Piekarska przedstawiła poprawkę przewidującą możliwość orzekania przez prokuratora, na etapie postępowania przygotowawczego, środków zapobiegawczych obejmujących m.in. zakaz posiadania zwierząt.

W trakcie dyskusji przedstawiciele fundacji, organizacji pozarządowych oraz korporacji samorządowych zgłosili uwagi do przedstawionych propozycji poprawek, wskazując jednocześnie kierunki, na które posłowie powinni zwrócić szczególną uwagę, m.in.: w kontekście skuteczniejszej realizacji gminnych programów opieki nad zwierzętami oraz zapewnienia obligatoryjnego przeznaczania określonej części środków finansowych na kastrację zwierząt.

W tym samym dniu połączone Komisje: Rolnictwa i Rozwoju Wsi Rozwoju oraz Sprawiedliwości i Praw Człowieka odrzuciły wniosek pani posłanki Małgorzaty Tracz o przeprowadzenie wysłuchania publicznego dotyczącego rządowego projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu ochrony rolniczych funkcji produkcyjnych wsi (druk nr 3029) oraz przedstawionego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projektu ustawy o ochronie funkcji produkcyjnej wsi (druk nr 3032).

Komisje w trybie art. 40 ust. 4 regulaminu Sejmu podjęły uchwałę o wspólnym rozpatrzeniu ww. projektów ustaw. Do szczegółowego rozpatrzenia projektu Komisje powołały podkomisję nadzwyczajną, której przewodniczącym został pan poseł Mirosław Maliszewski.

W środę 7 października 2026 r. Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi w obecności sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Małgorzaty Gromadzkiej oraz zastępcy Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa pana Dariusza Wiraszki przeprowadziła pierwsze czytanie i rozpatrzyła poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o środkach ochrony roślin z druku nr 3040.  Uzasadnienie projektu przedstawiła pani posłanka Katarzyna Królak. Projekt dotyczy czasowego ograniczenia katalogu sankcji stosowanych w przypadku nieprowadzenia lub nieprzechowywania dokumentacji (ewidencji) dotyczącej zastosowanych środków ochrony roślin w formacie elektronicznym, do środków odziaływania wychowawczego.

W czwartek 8 października 2026 r. Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi na posiedzeniu zwołanym w trybie art. 152 ust. 2 regulaminu Sejmu zrealizowała następujący porządek dzienny: „Przedstawienie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi informacji na temat braku możliwości ubezpieczenia upraw rolnych przez rolników z dopłatą z budżetu państwa w związku z brakiem notyfikacji zmiany w ustawie o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, związanym z opóźnieniem złożenia przez Rząd wniosku o wszczęcie procedury notyfikacji”.

Uzasadnienie wniosku o zwołanie posiedzenia przedstawił pan poseł Robert Telus. Informację przedstawił podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pan Adam Nowak.

Komisja Europejska 1 października 2026 r. podjęła decyzję o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec zmiany programu pomocy dotyczącego dopłat do składek z tytułu ubezpieczeń upraw rolnych i zwierząt gospodarskich oraz częściowej reasekuracji. Oznacza to zakończenie procedury prowadzonej przed Komisją Europejską i możliwość stosowania nowych rozwiązań dotyczących ubezpieczeń rolniczych.

Do dnia 2 października wszystkie zakłady ubezpieczeń, z którymi Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w 2026 r. zawarł umowy w sprawie stosowania dopłat ze środków budżetu państwa do składek ubezpieczenia upraw rolnych lub zwierząt gospodarskich złożyły do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi zaktualizowane oferty z warunkami ubezpieczenia upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. W kolejnym kroku oferty te będą przedłożone do oceny Komisji do Spraw Oceny Ofert. Równolegle są przygotowywane projekty stosownych aneksów do umów zawartych z zakładami ubezpieczeń na 2026 r. Podejmowane działania mają na celu zapewnienie terminowego dostosowania warunków umów oraz ofert ubezpieczenia do zmian wynikających z ww. ustawy z dnia 11 czerwca 2026 r.

W tym samym dniu przyszłość polskich gospodarstw rolnych i problem wymiany pokoleń były głównymi tematami posiedzenia sejmowej podkomisji stałej ds. bezpieczeństwa żywności, eliminowania nieuczciwych praktyk w obrocie żywnością oraz sprzedaży bezpośredniej i handlu detalicznego produktów wytworzonych w gospodarstwach rolnych. Podczas obrad sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Małgorzata Gromadzka przedstawiła dane pokazujące, jak na przestrzeni ostatnich piętnastu lat zmieniła się struktura wiekowa polskich producentów rolnych. Największy niepokój resortu budzi malejąca liczba najmłodszych gospodarzy. W 2010 roku rolnicy poniżej 25. roku życia stanowili 1,3 proc. wszystkich producentów rolnych. W 2025 roku ich udział wynosił już tylko 0,8 proc. Oznacza to spadek o 0,5 punktu procentowego, czyli o ponad 38 proc. względem wcześniejszego udziału tej grupy. Szczególnie niepokojący jest spadek liczby rolników w grupach wiekowych do 25 i pomiędzy 25 a 30 rokiem życia. Spadkowi udziału najmłodszych producentów towarzyszy wyraźny wzrost liczby gospodarzy w starszych grupach wiekowych. Według danych zaprezentowanych przez ministerstwo w 2010 roku rolnicy powyżej 65. roku życia stanowili 7,7 proc. producentów rolnych. W 2025 roku ich udział wzrósł już do 20 proc. Jednocześnie liczba rolników w wieku od 60 do 65 lat podwoiła się i osiągnęła około 150 tys. osób. Ich udział w strukturze producentów zwiększył się z 6,2 do 12,6 proc. Dane te pokazują skalę wyzwania, przed którym stoi polskie rolnictwo. Coraz większa grupa gospodarzy zbliża się do zakończenia aktywności zawodowej, podczas gdy udział najmłodszego pokolenia wśród producentów rolnych systematycznie maleje. Jak wskazywała sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Małgorzata Gromadzka, problem ten jest szczególnie widoczny we wschodnich regionach Polski, gdzie zmiany demograficzne dodatkowo pogłębiają trudności związane z rozwojem lokalnej gospodarki. Nie bez znaczenia pozostają także warunki ekonomiczne prowadzenia działalności rolniczej. Młodzi ludzie, którzy rozważają przejęcie gospodarstwa, muszą brać pod uwagę jego rentowność, możliwości powiększenia areału oraz konieczność inwestowania w maszyny i infrastrukturę. Szczególnie trudna sytuacja dotyczy mniejszych gospodarstw, które nie dysponują odpowiednimi zasobami ziemi i kapitału.

Zdaniem przedstawicieli resortu coraz mniejsza liczba młodych producentów rolnych może mieć konsekwencje wykraczające poza pojedyncze gospodarstwa. Problem dotyczy również przyszłości krajowej produkcji rolnej i zachowania bezpieczeństwa żywnościowego.

Ministerstwo zapowiada, że odnowa pokoleń będzie jednym z ważnych kierunków przyszłej Wspólnej Polityki Rolnej po 2027 roku. Wśród rozważanych rozwiązań znalazło się utrzymanie premii dla młodych rolników, dodatkowe wsparcie dochodowe, finansowanie inwestycji oraz instrumenty ułatwiające przejmowanie gospodarstw.

Resort dostrzega jednak, że same dopłaty mogą nie wystarczyć. O decyzjach młodych ludzi dotyczących pozostania na wsi decydują również możliwości zarobkowania, warunki życia oraz dostęp do edukacji i podstawowych usług.

We wtorek 20 października 2026 r. Podkomisja nadzwyczajna do rozpatrzenia rządowego projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu ochrony rolniczych funkcji produkcyjnych wsi (druk nr 3029) oraz przedstawionego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projektu ustawy o ochronie funkcji produkcyjnej wsi (druk nr 3032).

Rządowy projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu ochrony rolniczych funkcji produkcyjnych wsi (druk sejmowy nr 3029) ma na celu wzmocnienie ochrony legalnie prowadzonej działalności rolniczej przed roszczeniami sąsiednimi oraz ograniczenie konfliktów wynikających z urbanizacji terenów wiejskich. Projekt został przyjęty przez Radę Ministrów 18 sierpnia 2026 r., wpłynął do Sejmu 19 sierpnia 2026 r., a 15 września 2026 r. odbyło się jego pierwsze czytanie w Sejmie (nr posiedzenia: 65). 6 października 2026 r. połączone komisje sejmowe skierowały go do prac w 14-osobowej podkomisji

Podczas posiedzenia podkomisji szybko pojawił się wspólny postulat organizacji rolniczych: zamiast prowadzić dwa równoległe procesy legislacyjne, należy znaleźć wspólny mianownik i stworzyć jeden projekt. Pan Jacek Zarzecki z Polskiej Platformy Zrównoważonej Wołowiny przekonywał, że oba projekty mogą się uzupełniać, a celem powinno być wypracowanie kompromisu, który pozwoli nie tylko przeprowadzić ustawę przez Sejm, ale też zapewnić jej dalszy bieg legislacyjny. Te dwa projekty mogą się doskonale uzupełnić. Te dwa projekty muszą znaleźć wspólny mianownik wskazał pan Zarzecki. Jak dodawał, sama ochrona przed roszczeniami sąsiadów nie wystarczy. Będziemy was o to prosili, żeby te oba projekty ustawy połączyć, znaleźć kompromis i konsensus polityczny, ale także je rozszerzyć o te zapisy, które nie będą tylko plastrem na ranę, jaką jest dzisiaj blokowanie inwestycji, ale żeby były realną pomocą państwa i zapewnieniem przyszłości gospodarstwom rolnym – dodał.

Podobne stanowisko przedstawił pan Karol Rytel ze Związku Zawodowego Rolników Indywidualnych Orka. Jego zdaniem nie ma sensu prowadzić sporu o to, który z projektów jest lepszy. Rozsądnym wydawałoby się, aby nie prowadzić sporu, który jest lepszy, który jest gorszy. Oba projekty są warte i godne rozważenia i godne połączenia – podkreślał.

W debacie wielokrotnie powtarzał się też argument, że przepisy powinny nie tylko chronić istniejące gospodarstwa, ale umożliwiać ich modernizację i rozwój. Pan Mirosław Dackiewicz z Polskiej Federacji Rolnej zwracał uwagę, że coraz większe wymagania dotyczące dobrostanu zwierząt, ograniczania emisji czy wdrażania nowych technologii wymuszają inwestycje, a te z kolei mogą prowadzić do sporów albo utraty ochrony przewidzianej w ustawie. Od rolników oczekuje się poprawy dobrostanu zwierząt, ograniczenia emisji i stosowania coraz nowocześniejszych technologii. To wszystko wymaga inwestycji – mówił.

Pan Jacek Zarzecki wskazywał z kolei, że problemem jest również czas oczekiwania na decyzje administracyjne. – Znamy sytuację, że niektóre inwestycje i uzyskiwanie pozwoleń trwa 10–12 lat. I w ten sposób nie da rady normalnie funkcjonować – podkreślał.

Pani Justyna Zwolińska wskazywała, że źródła obecnych sporów należy szukać przede wszystkim w wieloletnich zaniedbaniach planowania przestrzennego. – To nie jest problem związany z tym, że nowy miastowy przychodzi na wieś, tylko to jest 30 lat lekceważenia ładu przestrzennego – mówiła. Jej zdaniem nie można wrzucać do jednego worka małego gospodarstwa rodzinnego i ferm liczących setki tysięcy zwierząt.

Zastrzeżenia do projektów wnieśli prawnicy. Pan Lech Bożemski z Fundacji na Rzecz Bezpiecznego Obrotu Prawnego ostrzegał, że część zapisów może w praktyce obrócić się przeciwko samym rolnikom. Szczególnie krytycznie odnosił się do sankcji bezwzględnej nieważności w przypadku braków w wymaganych oświadczeniach. Sankcja bezwzględnej nieważności z powodu braku jednego oświadczenia w akcie może spowodować, że na przykład spadkobiercy osoby, która kupiła, zakwestionują sprzedaż ziemi rolnej po 20 latach i cała ta umowa pójdzie w powietrze – wskazywał.

Podobne uwagi przedstawił pan Mariusz Białecki z Krajowej Rady Notarialnej, który podkreślał, że taka sankcja może być zbyt daleko idąca i szkodzić bezpieczeństwu obrotu nieruchomościami. Prawnicy wskazywali też na problem odwoływania się do obrębów geodezyjnych i planów miejscowych, których w wielu gminach nadal brakuje.

Z dyskusji wynika, że organizacje rolnicze są zgodne co do jednego: projekt rządowy i prezydencki powinny zostać połączone, a nowe przepisy powinny chronić nie tylko istniejącą produkcję, ale również możliwość rozwoju gospodarstw. Największy spór dotyczy jednak tego, kogo dokładnie ma chronić ustawa – rodzinne gospodarstwa prowadzące normalną działalność rolniczą czy również wielkie fermy o przemysłowej skali produkcji.

Do tego dochodzą zastrzeżenia dotyczące planowania przestrzennego, obrotu nieruchomościami i praktycznej wykonalności części przepisów. To właśnie te kwestie będą musiały zostać rozstrzygnięte na dalszym etapie prac nad ustawą.

W środę 21 października 2026 r. Komisja Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa rozpatrzyła odpowiedź Ministra Klimatu i Środowiska na dezyderat nr 2 skierowany do Prezesa Rady Ministrów w sprawie zarządzania populacjami dużych drapieżników chronionych.

W odpowiedzi Minister Klimatu i Środowiska przekazał stanowisko, w którym poinformował, że organy ochrony przyrody konsekwentnie działają w granicach obowiązujących przepisów, przyznanych kompetencji i posiadanych możliwości organizacyjnych, finansowych i zasobowo-kadrowych.

Wzmocniony został monitoring i rozwijane są narzędzia prewencji. W związku z rosnącą liczbą sytuacji konfliktowych z udziałem dzikich zwierząt Ministerstwo Klimatu i Środowiska oraz jednostki mu podległe przygotowały m.in. projekt zmian systemowych dotyczących gospodarki odpadami na obszarach bytowania niedźwiedzia brunatnego, wdrażana jest telemetria wybranych osobników niedźwiedzia brunatnego, powołano terenowe grupy interwencyjne, od których należy odławianie, płoszenie i obrożowanie. W skład powołanych grup wchodzi: zespół działający w strukturach Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie oraz zespół działający w ramach projektu Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Rzeszowie.

Zakres realizowanego obecnie projektu Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Rzeszowie obejmuje między innymi tworzenie grup interwencyjnych odpowiedzialnych za identyfikację, chwytanie i monitorowanie osobników konfliktowych oraz podejmowanie wobec nich działań polegających na płoszeniu, odstraszaniu lub w uzasadnionych przypadkach – eliminacji.

Aktualnie utworzono dwie grupy interwencyjne w miejscowościach Polańczyk i Cisna, a w planach jest powołanie trzeciej grupy w Zagórzu (lub w promieniu do 10 km od Zagórza: Sanok, Lesko).

Po ożywionej dyskusji Komisja przyjęła odpowiedź na dezyderat znikomą większością głosów.

W tym samym dniu Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi na posiedzeniu zwołanym w trybie art. 152 ust. 2 regulaminu Sejmu na wniosek grupy posłów zrealizowała następujący porządek dzienny: „Przedstawienie przez Ministra Aktywów Państwowych oraz Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, informacji na temat sytuacji ekonomiczno-finansowej Krajowej Grupy Spożywczej S.A. i jej Grupy Kapitałowej, aktualnej strategii rozwoju Grupy do 2035 r., sytuacji jej poszczególnych spółek i zakładów oraz sposobu sprawowania nadzoru właścicielskiego nad podmiotami wchodzącymi w skład Grupy.”

Uzasadnienie wniosku o zwołanie posiedzenia przedstawiła pani posłanka Anna Gembicka.

Informację przedstawili: podsekretarz stanu w Ministerstwie Aktywów Państwowych pan Grzegorz Wrona, prezes Krajowej Grupy Spożywczej pan Leszek Świętochowski, członek zarządu Krajowej Grupy Spożywczej pani Agnieszka Galewska oraz sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Małgorzata Gromadzka.

Krajowa Grupa Spożywcza S.A. jest polskim producentem żywności o strategicznym znaczeniu. Spółki Grupy Kapitałowej Krajowej Grupy Spożywczej S.A. i Oddziały Krajowej Grupy Spożywczej S.A. funkcjonują w wielu różnych segmentach m.in.: cukrowym i zbożowo-młynarskim.

Według danych za okres od października 2025 r. do sierpnia 2026 r. Grupa Kapitałowa KGS S.A. osiągnęła przychody ze sprzedaży na poziomie 3,977 mld zł, z czego 2,622 mld zł wygenerowała KGS S.A.

Przyjęta przez KGS S.A. Strategia Rozwoju Grupy Kapitałowej KGS S.A. do 2035 roku zakłada redefinicję roli KGS S.A. jako podmiotu realizującego zadania o znaczeniu gospodarczym i strategicznym dla sektora rolno-spożywczego. Dokument opiera się na trzech wzajemnie uzupełniających się filarach: bezpieczeństwie żywnościowym, opłacalności oraz energetyce.

W czwartek 22 października 2026 r. na posiedzeniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pan Jacek Czerniak, prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pan Wojciech Legawiec oraz zastępca Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa pan  Jan Szopiński przedstawili rządowy projekt ustawy budżetowej na rok 2027 (druk nr 3150) w zakresie:

- części budżetowej 32 – Rolnictwo;
- części budżetowej 33 – Rozwój wsi;
- części budżetowej 35 – Rynki rolne;
- części budżetowej 83 – Rezerwy celowe, w zakresie pozycji 7, 8, 12, 18 i 50;
- części budżetowej 85 – Budżety wojewodów ogółem, w zakresie działu 010 – Rolnictwo i łowiectwo;
- zadań z zakresu administracji rządowej i innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego odrębnymi ustawami w części 85 – budżety wojewodów z zał. nr 7;
- dotacji przedmiotowych i podmiotowych z zał. nr 9;
- programów wieloletnich w układzie zadaniowym z zał. nr 10;
- planowych finansowych agencji wykonawczych z zał. nr 11;
- planów finansowych państwowych osób prawnych z zał. nr 14;

Po przeprowadzonej dyskusji Komisja pozytywnie zaopiniowała Komisji Finansów Publicznych projekt ustawy budżetowej w rozpatrywanym zakresie.  Upoważniono pana posła Kazimierza Plocke do zaprezentowania powyższego stanowiska na posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych.

We wtorek 27 października 2026 r. Senacka Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpatrzyła wnosząc 2 poprawki o charakterze legislacyjnym do ustawy o zmianie ustawy o rybołówstwie morskim oraz ustawy o organizacji rynku rybnego.

Jak wyjaśnił sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pan Jacek Czerniak, ustawa nakłada na kapitana każdego statku rybackiego, niezależnie od jego długości całkowitej, obowiązek prowadzenia dziennika połowowego i sporządzania deklaracji wyładunkowych i przeładunkowych w postaci elektronicznej. Obecnie dotyczy to kapitanów jednostek o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 12 m. Nowela reguluje też zasady przekazywania przez kapitanów powiadomień o wyładunku w porcie państwa trzeciego i o przeładunku na morzu  poza wodami unijnymi lub w porcie państwa trzeciego. Wprowadza ponadto obowiązek wyposażenia statków rybackich, również o długości całkowitej mniejszej niż 12 m, w urządzenie z oprogramowaniem do monitorowania ruchu. Określa też procedury związanie z wydawaniem upoważnień do ważenia ryb, rejestr takich upoważnień będzie prowadzić Główny Inspektorat Rybołówstwa Morskiego. Osoby fizyczne planujące wykonywanie rybołówstwa rekreacyjnego będą musiały zarejestrować się za pośrednictwem specjalnie do tego celu przeznaczonej aplikacji, a także sporządzać raporty z prowadzonych połowów. W ustawie doprecyzowano także zasady dotyczące przyznawania armatorom karnych punktów za łamanie przepisów, wprowadzono kary pieniężne za naruszenia nowo wprowadzanych regulacji, w szczególności dotyczących ważenia ryb i rybołówstwa rekreacyjnego. Podwyższono wysokość kar pieniężnych za wymienione naruszenia i zrównano je z obowiązującym zakresem kar za naruszenia związane z wykonywaniem rybołówstwa komercyjnego i rekreacyjnego. Wysokość kar pieniężnych za poważne naruszenia przepisów Wspólnej Polityki Rybołówstwa została zwiększona.

W tym dniu na posiedzeniu Senackiej Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Klimatu i Środowiska rozpatrzono nowelizację ustawy o ochronie przyrody uchwaloną przez Sejm 8 października br. Ustawę przedstawił sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pan Jacek Czerniak

Przepisy ustawy przewidują wprowadzenie rekompensat za szkody wyrządzane w uprawach rolnych i stawach rybnych m.in. przez kormorany, żurawie, gęsi, łabędzie, kruki i czaple siwe.

Ustawa została przygotowana na podstawie projektu posłów PSL, który w toku prac parlamentarnych został uznany za wiodący wobec równoległej propozycji złożonej przez posłów PiS. W wersji przyjętej przez Sejm wnioski o rekompensatę miały być składane do terenowych oddziałów Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, a powoływane przez dyrektorów tych oddziałów zespoły miały przeprowadzać oględziny i potwierdzać wystąpienie szkód. KOWR miał również odpowiadać za wyliczanie wysokości odszkodowań.

Senatorowie z Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Klimatu i Środowiska zaproponowali we wtorek poprawki do noweli ustawy o ochronie przyrody. Ostatecznie zwyciężył argument, że szacowaniem szkód czynionych przez gęsi, żurawie, kormorany i inne ptactwo chronione zająć winny się Regionalne Dyrekcje Ochrony Środowiska, z racji że szacują już szkody powodowane przez pięć gatunków zwierząt objętych ochroną gatunkową: bobry, wilki, rysie, niedźwiedzie oraz żubry. Zdaniem senatorów ten sam model powinien zostać zastosowany również w przypadku szkód powodowanych przez chronione gatunki ptaków jako, że RDOŚ mają już wiedzę i doświadczenie i co skłoni je aby właściwie i odpowiedzialnie zarządzało zasobami przyrodniczymi, czyli populacjami dzikiej zwierzyny i ptactwa. Taką poprawkę do projektu ostatecznie przegłosowały połączone komisje senackie.

Druga zaś istotna decyzja to dłuższe vacatio legis dla nowych przepisów, czyli odroczenie wejścia w życie ustawy. To skutek tego, że w budżecie nie przewidziano środków ani na pokrycie kosztów nowych zadań instytucji szacującej szkody, ani jakiejkolwiek puli na odszkodowania.

Senackie komisje zaproponowały, by vacatio legis wydłużyć i przesunąć wejście ustawy na 1 stycznia 2028 r.