Import produktów rolnictwa ekologicznego

Produkty uzyskane metodami ekologicznymi w państwach trzecich (nienależących do Unii Europejskiej i niebędących stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym), które importowane są na terytorium Wspólnoty i odnoszą się w swym oznakowaniu do rolnictwa ekologicznego, muszą spełniać wymagania w zakresie metod produkcji oraz zasad kontroli, uznanych za zgodne lub równoważne do tych, które obowiązują w państwach UE. Zasady te muszą być przestrzegane na każdym etapie produkcji, przetwórstwa i wprowadzania do obrotu.

Produkty rolnictwa ekologicznego, importowane zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 do jednego z państw UE, mogą być swobodnie wprowadzane do obrotu we wszystkich państwach członkowskich.

Z dniem 1 lipca 2014 r., zgodnie z art. 19 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1235/2008, państwa członkowskie zaprzestały udzielania zezwoleń importerom na wprowadzanie na rynek produktów rolnictwa ekologicznego z państw trzecich niewymienionych na liście Komisji Europejskiej stanowiącej załącznik III do tego rozporządzenia oraz z państw trzecich, w których kontrole przeprowadzały jednostki certyfikujące niewymienione w wykazie stanowiącym załącznik IV do ww. rozporządzenia. W związku z tym w 2015 r. i 2016 r. GIJHARS nie udzielał upoważnień w powyższym zakresie.

W latach 2015 – 2016 import produktów ekologicznych mógł być dokonywany:

z państw trzecich wymienionych na liście stanowiącej załącznik III do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1235/2008, obejmującej następujące państwa: Argentyna, Australia, Kostaryka, Indie, Izrael, Szwajcaria, Nowa Zelandia, Tunezja, Japonia, Kanada, Stany Zjednoczone Ameryki, Nowa Zelandia oraz Republika Korei, wraz ze wskazaniem:
- kategorii produktów, które można importować z poszczególnych uznanych państw trzecich jako produkty rolnictwa ekologicznego,
- właściwych organów w uznanych krajach trzecich, odpowiedzialnych za system kontroli,
- uznanych przez Komisję Europejską jednostek certyfikujących i organów kontroli, mogących przeprowadzać kontrole na równoważność z rozporządzeniem Rady (WE) nr 834/2007 oraz wydawać świadectwa kontroli w poszczególnych państwach trzecich,
- terminu ważności wpisu państwa trzeciego do wykazu,

z państw trzecich niewymienionych na liście Komisji Europejskiej pod warunkiem, że eksporter produktu był kontrolowany przez jednostkę certyfikującą wymienioną w wykazie stanowiącym załącznik IV do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1235/2008.

Warunkiem dopuszczenia do obrotu na terytorium UE przesyłki produktu ekologicznego importowanego z państwa trzeciego było przedłożenie właściwemu organowi (w Polsce – IJHARS), podczas kontroli granicznej, świadectwa kontroli. Świadectwo kontroli to dokument potwierdzający, że produkty zostały wyprodukowane zgodnie z zasadami produkcji równoważnymi zasadom określonym w przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego, a podmioty gospodarcze, które wytworzyły te produkty, podlegały kontroli.

Podczas czynności wykonywanych przez pracowników wojewódzkich inspektoratów JHARS w trakcie kontroli granicznej sprawdzane było, czy przedkładane przez importerów świadectwa kontroli zostały wydane przez jednostki certyfikujące lub organy kontroli wymienione w załączniku IV do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1235/2008 lub w wykazie w załączniku III do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1235/2008 (w przypadku produktów importowanych z krajów trzecich uznanych przez Komisję Europejską), w zakresie danej kategorii produktów w danym kraju trzecim, a także czy importowane produkty w swoim oznakowaniu zawierały właściwy numer kodowy jednostki certyfikującej lub organu kontroli, zgodny odpowiednio z załącznikiem III lub załącznikiem IV do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1235/2008.

Tagi: