Zbiory rzepaku i rzepiku

Ciepłe dni w październiku z opadami deszczu miały korzystny wpływ na rozwój roślin rzepaku. Dodatnia temperatura powietrza w listopadzie podtrzymywała wegetację i stwarzała dobre warunki dla wzrostu i rozwoju roślin. Rośliny przed wejściem w stan zimowego spoczynku były dobrze wyrośnięte, rozkrzewione i zahartowane. W czasie zimy warunki meteorologiczne nie stwarzały zagrożenia dla roślin rzepaku i rzepiku ozimego.

Rzepak ozimy przezimował lepiej niż w roku poprzednim. W sumie na obszarze całego kraju zaorano tylko ok. 0,2% powierzchni zasianej jesienią, a stan plantacji który pozostawiono pod tegoroczne zbiory oceniano podobnie jak przed rokiem. Warunki pogodowe w marcu sprzyjały wzrostowi roślin rzepaku.

Rozpoczęte rejonami w połowie kwietnia kwitnienie rzepaku przebiegało w niezbyt korzystnych warunkach atmosferycznych. Na niektórych plantacjach obserwowano uszkodzenia przymrozkowe, a lokalnie nawet uszkodzenia roślin. Pogłębiający się do połowy maja niedobór opadów deszczu, w połączeniu z przymrozkami spowodował znaczne przesuszenie gleby, hamując wzrost i rozwój roślin. Występujące w drugiej połowie maja i w czerwcu opady deszczu poprawiły stan uwilgotnienia gleby i korzystnie wpłynęły na stan plantacji.

Przewiduje się, że areał uprawy rzepaku i rzepiku w tym roku zwiększyła się w porównaniu do roku ubiegłego o ok. 9% i wynosi ok. 1,1 mln ha. Zbiory rzepaku i rzepiku wstępnie oszacowano na 3,6 mln t, czyli więcej o 11% od ubiegłorocznych.