Zbiory, plony i powierzchnia upraw buraków cukrowych w Polsce w 2012 roku [tabela]

Do pierwszych siewów buraków cukrowych w wielu rejonach kraju przystąpiono  już w  końcu  marca  bieżącego  roku.  Znaczne  ochłodzenie z przymrozkami  i  opadami  śniegu występujące  na  przełomie  marca i kwietnia  zahamowało  siewy  buraków  cukrowych. W drugiej połowie kwietnia warunki atmosferyczne poprawiły się i rolnicy prowadzili dalsze siewy buraków cukrowych na plantacjach. Ze względu na chłodne noce wschody roślin były powolne,  przeciągały  się  w  czasie,  a  na  niektórych plantacjach  pojawiły  się  choroby zgorzelowe.  Poprawa  pogody w maju spowodowała  intensywny wzrost  buraka  cukrowego, a w połowie czerwca rośliny zakryły już międzyrzędzia. Obsada roślin na większości plantacji była bardzo dobra i wynosiła około 95 tys. sztuk na hektar. Ciepła i wilgotna pogoda w lipcu spowodowała, że na plantacjach pojawiły się pierwsze objawy chwościka. Lokalne gradobicia i ulewne deszcze uszkodziły rośliny buraków cukrowych na niektórych plantacjach. Sierpień i  wrzesień  były na ogół  sprzyjające  dla  wegetacji  buraków  cukrowych. W rejonach południowo-wschodniej  Polski,  na  skutek  zbyt  małych  opadów  deszczu i nadmiernego przesuszenia gleby plonowanie buraków cukrowych było nieco niższe. Długa  i ciepła  jesień sprzyjała  zarówno  dorastaniu  korzeni buraka, jak i gromadzeniu w nich cukru (wysoka polaryzacja). Załamanie pogody na przełomie października i listopada, spadki temperatury powietrza połączone z opadami deszczu ze śniegiem i śniegu znacznie utrudniły zbiór buraków cukrowych, ale jednocześnie go przyspieszyły. W większości rejonów uprawy buraków cukrowych ich zbiór zakończono w II dekadzie listopada.