Koralowa królowa

Ten niezwykle ozdobny krzew osiąga ok. 4-5 m. wysokości, rośnie w wilgotnych lub świeżych lasach i zaroślach, zarówno w podszycie jak i na skrajach. Często spotkać ją można w łęgach wzdłuż rzek, strumieni i nad brzegami jezior, na brzegach śródleśnych torfowisk niskich lub w zaroślach tworzących ekoton, czyli  strefę przejściową między co najmniej dwoma ekosystemami.

Kalinę koralową (Viburnum opulus) najłatwiej poznać po charakterystycznych białych kreskach na szarawej korze, są to podłużnie spękane przetchlinki widoczne gołym okiem.

Owoce kaliny to pestkowce o lśniącym, szkarłatnoczerwonym kolorze, które dojrzewają w sierpniu i wrześniu, po czym pozostają przez kilka miesięcy na krzewach.

W owocach znajdują się saponiny, węglowodany, garbniki, pektyny, kwasy organiczne, witamina C, P, E i kwas foliowy. Z substancji mineralnych w owocach stwierdzono: Na, K, Ca, Mg, P, Fe. Ten bogaty skład zachęca do wykonania z nich własnych przetworów na zimę. Owoce są jadalne, ich smak jest określany jako słodko-cierpko-gorzki.

Wyraźna goryczka owoców zanika jednak po przemrożeniu i pod wpływem wysokiej temperatury. Na zawarte w owocach saponiny wrażliwe są małe dzieci, a także bydło i konie. Objawy zatrucia występują tylko po spożyciu dużych ilości oraz surowych owoców. Owoce działają lekko moczopędnie i wzmacniają mięsień sercowy. Przetwory z nich stosowane są przy przeziębieniach i w skurczach jelit. Wodne wyciągi z owoców wykazują silne działanie antyoksydacyjnie-przeciwstarzeniowe. Owoc jest też sprzymierzeńcem kobiet, działa przeciwskurczowo i delikatnie uspokajająco.